شیرین عبادی، برندۀ جایزه صلح نوبل سال ٢٠٠٣ و بنیانگذارکانون مدافعان حقوق بشر در ایران طى مصاحبه اى با راديو تلويزيون دويچه وله فاش ساخت كه دولت جمهورى اسلامى ايران ضمن قطع حقوق او وهمسرش، و نيز بستن حسابهاى وى، همسر و خواهرش، به مصادره جوايزش و از جمله جايزه صلح نوبل اقدام كرده است.

اين نخستين زن مسلمان برنده مهمترين و معروفترين جايزه صلح جهان، در مصاحبه چهار شنبه ۱۸/۱۱/ ۲۰۰۹ خود با شبكه رسانه اى دويچه وله گفت: "اخیراً مطلع شدم که دولت جمهوری اسلامی ایران کلیه‌ ی حسابهای بانکی مرا، که شخصی بوده، مسدود کرده است. حتی حقوق بازنشستگی که من از وزارت دادگستری بابت ۱۵ سال قضاوت دریافت می‌کردم، آن را هم مسدود کرده‌ است. از همه مهم‌تر حسابهای شخصی همسر من و حتی حقوق بازنشستگی همسر من را هم ضبط کرده‌اند، و این خیلی جالب است که همسر من هرگز در فعالیت‌های من دخالت نداشته و شغلش چیز دیگری است و حقوق بازنشستگی را هم طبق قانون، تحت هیچ شرایط نمی‌توان ضبط کرد".

وى افزود: "همسر من را ممنو‌ع‌الخروج کرده‌اند تا من فعالیت‌های حقوق بشری خودم
را متوقف کنم که البته خیالی است باطل. زیرا کلیه ‌کارهایی که من می‌کنم در محدوده‌ی قوانین ایران است و هرگز از آن دست برنخواهم داشت. در عین حال مایل هستم توضیح دهم که در صندوق امانات بانکی همسرم، من چند شيئ خصوصی مربوط به جوایز خودم را گذاشته بودم، از جمله جایزه‌ی صلح نوبل و مدال لژیون دونور، انگشتر آزادی بیان که از اتحادیه خبرنگاران آلمانی گرفته بودم و چند جایزه‌ی دیگر و با این ترتیب دفتر کانون مدافعان حقوق بشر که از پول نوبل خریداری شده بود، به وسیله ‌ی دولت ایران توقیف شد و مدال نوبل هم به وسیله‌ ی دولت ایران توقیف شد."

شیرین عبادی كه چندى پيش در گفتگو با رويترز ضمن انتقاد از موضع امریکا در قبال
ايران و حوادث پس از انتخابات رياست جمهورى گفته بود: "واشنگتن به امید امتیاز گرفتن از تهران در ارتباط با پروندۀ هسته ای ایران بر سرکوب مردم در ایران چشم بسته است." در زمينه فشار بر او به عنوان فعال حقوق بشر توضيح داد: "دولت ایران از یکسال و نیم قبل تهدیدات علیه من و علیه امنیت من و جان من را افزایش داد و همچنین سعی کرد که کار من را محدود کند. ازجمله برخلاف قانون، دفتر کانون مدافعان را بستند. عده‌ای بسیجی، یعنی در حقیقت تحت نام بسیجی، به دفتر من حمله کردند. پلیس را صدا کردم. فقط می‌خندید و نظاره‌گر حمله به دفتر من بود و بسیاری محدودیت‌های دیگر. اخیراً هم دولت ادعا کرده است که بابت جایزه‌ی صلح نوبل که پنج سال قبل دریافت کردم، امسال بایستی بیش از ۴۰۰ هزار دلار مالیات به دولت بدهم. در حالی که طبق قانون مالیات ایران جوایز از مالیات معاف هستند".

وى در ادامه گفت: "آنها همچنین خواهر، برادر و همسر من را به شدت تحت فشار و تهدید قرار داده‌اند که البته از این اعمال آن‌ها شکایت کرده‌‌اند و حق نداشتند که بستگان من را صرفاً به خاطر وابستگی به من مورد فشار و تهدید قرار دهند. و از همه جالب‌تر این که وزارت اطلاعات دو نفر کارمند فرستاده بود که با خواهر من صحبت کنند و او را قانع و در نهایت تهدید کنند که بایستی از ساختمانی که من هم در آن ساختمان سکونت دارم، منزلش را عوض کند. و حتی به او گفته بودند که اگر منزلش را عوض نکند، برای فرزندان او که دانشجو هستند، تولید اشکال خواهد کرد و حکم اخراج او را از وزیر بهداشت گرفته‌اند، به خاطر این که با من در یک ساختمان سکونت دارد".

شیرین عبادی كه بارها از امريكا و كشورهاى غربى خواسته است از اجرای احکام اعدام صادر شده در دادگاه بازداشت شدگان رویدادهای پس از انتخابات ايران جلوگیری کنند و آن گونه كه مى گويند در دفاع از حقوق بشر در جوامع ديگر دفاع كنند، بيم آن دارد كه به گفته خودش "حقوق بشر در ايران وجه المصالحه شود و از آن چشم پوشى گردد". وى علاوه بر انتقاد از پرونده هايى كه "اصولا بدون انطباق با قانون تشكيل مى شود و موجب احكام سنگين واز جمله اعدام مى گردد" جلسات دادگاهى اخير معروف به "دادگاههاى تلويزيونى" را یک "مضحکه" توصیف کرد و افزود "این احکام با توسل به بهانه ها و دلایل نادرست صادرشده است."

اين فعال حقوق بشر چندى پيش گفته است: " در سه سال اخیر تنها از پرونده ى هسته ای ايران صحبت شده و امروز نیز تمرکز کماکان روی این پرونده است." او افزوده است :" چرا آقای اوباما دست نمایندگان دولتی را می فشارد که حقوق بشر را زیر پا می گذارند؟"

شیرین عبادی در کنفرانس مطبوعاتی اخير خود از روزنامه نگاران خواست که افکار عمومی را با آنچه در ایران می‌گذرد بیشتر آشنا کنند تا از این طریق فشار برای رعایت حقوق بشر در ایران افزایش یابد. وى كه با تحريم اقتصادى ايران مخالف است و آن را فشار بر مردم ايران مى داند، كاهش سطح ديپلماتيك با حكومت ايران را پيشنهاد مى كند.


اين شخصيت ايرانى نخستين رئيس دادگاه زن در نظام قضايى ايران بود. ليكن در پى منع قضاوت زنان بعد از انقلاب 1979 خانه نشين شد. وى مولف كتابها و مقالاتى در دفاع از صلح، قانونگرايى، حقوق زن و كودك مى باشد، سخنرانى هاى بسيار و نيز دفاع رايگان از متهمان سياسى و حقوق بشرى و افراد بسيار محروم داشته است. او مى گويد قصد دارد به ايران برگردد.