اين بار برنامه "صناعة الموت"، صنعت مرگ در برنامه روزجمعه 14/11/2008 خود ميزبان يكى از سردمداران القاعده در شمال عراق بود. در اين برنامه كه يك كارشناس فعاليت سازمانهاى مسلح نيز حضور داشت، محور صحبت ها پيچيدگى دخالتهاى كشورها وفعاليت هاى تشكيلات نظامى، سياسى، عقيدتى، امنيتى و تروريستى در عراق و بويژه در نواحى شمالى آن بوده است.
 |
مرور فرازهاى برنامه "كردستان سرزمين كوههاى بسيار زيبا ودر عين حال بسيار صعب العبور. نه تنها كوههاى اينجا بلكه تاريخ ،جغرافيا وبافت جمعيتى این خطه نيز گذرگاههاى دشوار ونقاط تأمل بر انگيزى دارند. اين منطقه پر التهاب بين سه كشور ايران، تركيه وعراق واقع است، ودرعين حال تقريباً خارج از سيطره هر سه كشور قرار دارد. در اينجا نسيم خنك وفضاى مه آلود به راحتى با بوى باروت در هم مى آميزد، ملى گرايى كُردى نيز همآغوش ايدئولوژى فرا مرزى القاعده مى شود، و دره هاى کردستان به مركز آموزشهاى نظامى تشكيلات تندرو تبدیل می کند".
خانم ريما صالحه مجرى برنامه: با اين مقدمه به روابط پيچيده تشكيلات نظامى در كردستان عراق مى پردازد. |
|
گزارش العربیه از کردستان احمد صالح گزارشگر العربيه نيز مى گويد: در اينجا ماجراها وداستانهاى عجيبى از نبرد اراده ها واصطكاك استراتژيها ديده وشنيده مى شود. در اينجا بازيها دور از چشم مردمى صورت مى گيرد كه سرنوشتشان را همين بازيها تغيير مى دهد.
وى ياد آور مى شود كه ابو مصعب الزرقاوى رهبر پيشين القاعده در عراق كار خود را از همين نواحى آغاز كرد. صداى الزرقاوى پخش مى شود كه " شیر مردان" را به پيكار در كنار خويش مى خواند ودر راس آنها از نوادگان صلاح الدين ايوبى دعوت مى كند.
احمد صالح مى گويد: در اينجا سخن از يك القاعده كردى است. اما چگونه القاعده عربى با انديشه كردى همداستان شد؟ وجوه اشتراك آنها چيست؟.
صداى يك رهبر كرد مى آيد كه از لزوم "محاربه با كفار ومرتدين" سخن مى گويد.
گزارشگر العربيه توضيح مى دهد كه در اينجا اردوگاههاى مجهزى براى آموزش ستيزه گران القاعده وجود دارد، آموزشها وروشها همان تعاليم وشيوه هاى القاعده است ليكن لباسها كردى است وافراد تحت آموزش نيز كرد هستند. توجه عمده بر منطقه اى متمركز شده كه همه گمان مى كردند با القاعده سر آشتى نخواهد داشت.
صداى يكى از فرماندهان كرد مى آيد: "زمانى مى گفتيد نمى دانيم مجاهدين كجايند تا به آنها ملحق شويم. اينك ديگر عذرى باقى نمانده است. آنها در كوههاى كردستان منتظر شمايند."
احمد صالح مى گويد: بعضى از تشكيلات مستقر در اين كوهها توانستند اسلحه ومهمات خود را تا دل شهرها ببرند. از سويى همه كسانى كه به هر دليل با نظامها سر ناسازگارى دارند آغوش القاعده را در اينجا بر روى خود باز مى بينند. تشكيلات محدوديتى براى خود قائل نيست. لذا حتى از مسائل ناموسى در جامعه عشائرى كردستان سوء استفاده مى كند. مثلاً دختران وپسران جوان را به دام مى كشاند واز آنها در حين اعمال جنسى فيلمبردارى مى كند.
آنها از اين طريق مجبور به پيوستن به تشكيلات القاعده مى شوند. سربازگيرى در شهرها صورت مى گيرد و آموزش در كوهها.
اين خبرنگار در جايى ديگر مى گويد ممكن است در اينجا از زبان بسيارى از مسئولين جوابهايى براى سوالهاى خود در زمينه نفوذ القاعده بشنويد. اما آنها حاضر نيستند جلوى دوربين حرفهاى خود را تكرار كنند زيرا نمى خواهند با دولت بزرگى مثل ايران مشكل سياسى پيدا كنند. |
|
اظهارات مروان نقشبندى مروان نقشبندى پژوهشگر امور گروههاى مسلح در اين برنامه مى گويد منطقه اى كه اين گروهها در ايران در آن متمركز شده اند منطقه پنجوين است. اين منطقه مرزى در كنار استان سليمانيه عراق است و روستاها و نقاط دور افتاده اى دارد. اين نواحى در زمان جنگ ايران و عراق (1988-1980) ممنوع الورود بوده است .
ايرانيان در اين مناطق مى توانند گروههاى مسلح را پناه دهند و پشتيبانى كنند. احمد صالح مى پرسد: آيا ايران حامى اين گروهها است يا گروههاى كرد از موقعيت منطقه استفاده كرده اند؟
مروان نقشبندى در پاسخ مى گويد: اين گروهها از سيطره ايران بيرون نيستند و هرگز خطوط قرمز ايران را زير پا نمى گذارند. اما آنها وقتى وارد خاك عراق مى شوند خطرناكتر مى شوند زيرا محل استقرارشان در ايران است. من سى سال است كه در اين منطقه زندگى مى كنم. نمى توانم باور كنم كه گروههاى مسلحى كه از نظر دينى تندرو هستند بتوانند حتى يك روز در اينجا دوام بياورند و يا پايگاههاى دائمى ايجاد كنند، مگر آنكه از پشتيبانى سياسى خارجى بهره گيرند. اين منطقه داراى گرايش و انگيزه هاى ملى گرايانه است. ما تجربه انصار الاسلام را در دو سه نقطه كردستان داشتيم. من فكر نمى كنم يك جماعت مسلح دينى بتواند در اين منطقه پايدارى كند. |
|
ايران كشورملى گرا خبرنگار العربيه مى پرسد: انديشه سلفى جهادى، چگونه با طرز فكر شيعى همراه مى گردد؟
نقشبندى در پاسخ مى گويد:بر عكس آنچه كه راجع به ايران مى گويند. ايران يك دولت مذهبى نيست. ايران كشورملى گراى بزرگى است. آنها باتيزهوشى با گروههاى مسلح و بويژه گروههاى مسلح فعال در خارج از مرزهاى ايران برخورد مى كنند. آنها اين گروهها را در خارج از مرزها پناه مى دهند. ايران هرگز با گروهى وارد معامله نمى شود كه بتواند روزى عليه اش شاخ بشود. ايران به القاعده تا جايى كمك مى كند كه با آن دشمنان سياسى خود را در هم بكوبد. لذا من فكر نمى كنم نيروهاى موجود در كردستان بتوانند آنقدر قوى شوند كه بتوانند براى ايران بويژه در داخل مرزهايش مشكل ايجاد كنند. ايران يك كشور اسلامى متخصص در پناهدهى به گروههاى مسلح و اطلاعاتى است. در ايران مراكز قدرت زياد است وليكن بانفوذترين آنها وزارت اطلاعات است. براى اشخاص و گروههاى مسلح دشوار نيست كه بتوانند با مراكز قدرت در ايران رابطه برقرار كنند.
احمد صالح مى گويد: شايد ايران اين كار خود را با اين امر توجيه كند كه همين كوههاى كردستان، پژاك، جناح نظامى حزب كارگران كردستان را پناه داده است و اين حزب روياى استقلال كردستان را در سر دارد. شايد در اينجا حمايتى نيز از سوى امريكاييها صورت مى گيرد و ايرانيها مى ترسند كه كردستان ايران نيز به سرنوشت كردستان عراق دچارگردد. اين سوالات را با يكى از رهبران امنيتى القاعده كه در زندان اربيل در بازداشت بسر مى بردمطرح مى كنيم. |
|
ایران والقاعده خبرنگار العربيه را در زندان در كنار يك زندانى كه چهره اش ناپيدا است مى بينيم. او را ابو عرب معرفى مى كند و مى گويد كه اين شخص در شمال عراق معروف است.
ابو عرب مى گويد من يك نيروى اطلاعاتى در حزب بعث بودم، وسپس چگونگى پيوستن خود را به القاعده بيان مى كند. وى مى افزايد ما نيروهاى خود را در دو شاخه فعال كرده ايم كه يكى تجسسى است و ديگرى براى ترور. من خود مسئول نقاط استراتژيك هستم.
ابو عرب توضيح مى دهد كه ايران حامى گروههاى موجود در كردستان است. بيشتر تشكيلات امنيتى با ايران همكارى مى كنند. تشكيلات وسيعى در وسط عراق و پايتخت مورد حمايت ايران هستند.
خبرنگار العربيه مى پرسد: انديشه هاى اين گروهها چگونه با انديشه ايرانيان همخوانى مى يابد؟
ابو عرب مى گويد: من به عنوان يك جوان وابسته به تشكيلات القاعده و دولت اسلامى در عراق، در انديشه ام مذهب شيعه را تكفير مى كنم. با اين حال مى بينيم كه ايران از القاعده حمايت مى كند و از گروه مقتدا صدر و جيش المهدى در برابر اهل سنت پشتيبانى مى نمايد.اين در واقع فقط براى ضعيف كردن است. توپ هميشه در زمين ايران است. بسيارى از جوانانى كه از عربستان سعودى يا امارات و امثال آن مى آيند مى خواهند عمليات انتحارى انجام دهند. آنها اين را عين ديانت مى دانند. اينها غلط است. همين عمليات اخيرى كه در موصل انجام شد، توسط ايرانيها ترتيب داده شده است. ماشينهايى از ايران مى آيد با كليه تجهيزات انفجارى كه حتى نيروهاى امريكايى و عراقى قادر به كشف آنها نيستند. من در همين زندان شنيدم كه يك هواپيماى امريكايى در پايگاهى در قطر، در نقطه اى كه با خارج از آن پايگاه 35 كيلومتر فاصله دارد، منفجر شده است. مى بينيد تكنولوژى ايران چقدر توسعه يافته است. |
|
ایران بر همه چیز مسلط است احمد صالح مى پرسد : اگر فكر مى كنى كه مسئله، كلاً نبرد بين استراتژيهاى كشورها است، چرا در اين زمينه فعاليت مى كنيد؟
ابو عرب در پاسخ مى گويد در اينجا يا بايد زيست ويا بايد تن به مرگ داد. من خيلى ها را مى شناسم كه در خود دولت حضور دارند ولى در خفا با القاعده همكارى مى كنند. من و امثال من در واقع مى خواستيم در برابر امريكائيها بايستيم ولى بعد طورى برنامه ريزى شديم كه نمى توانيم از اين طور كارها دست بكشيم. ما تحت فشاريم. خيلى از كسانى را كه مى كشيم در واقع قصد كشتنشان را نداشته ايم.
وى مى گويد با من از عقيده و ايمان صحبت نكنيد. در اينجا صحبت از اعتقاد دينى نيست. فعاليت ما متمركز بر كارهاى امنيتى به نفع ايران بوده است. راههاى ورود و خروج ما از سويى به سوريه و از سوى ديگر به ايران ختم مى شود. سوريه با بمباران نيروگاه هسته اى اش از تحرك ايستاد. ولى اينك ايران بر همه چيز مسلط است. وى مى افزايد فكر مى كنيد اگر تشكيلات را رها كنيم چكار مى توانيم بكنيم، كجا مى تواينم برويم. آخرين اطلاعاتى كه به دست ما رسيده است مى گويد حسن فيروزآبادى رئيس ستاد كل ارتش ايران نشسته است و نقشه هاى موصل را پيش رو دارد. با اين حال نمى توان براى اين وضع پايانى تصور كرد.
احمد صالح از ابو عرب مى پرسد آيا بر القاعده اشكالى مى گيرد؟
ابو عرب مى گويد: القاعده همه اش اشكال است. اساس كار وقتى خطا است همه چيز بر باطل پيش مى رود. تنها چيزى كه ممكن است درست باشد كشتن امريكاييها است اگر من را همين الان آزاد كنند از مقاومت در مقابل امريكائيها دست نمى كشم وى سپس توضيح مى دهد ليكن كار القاعده به اينجا كشيده است كه حتى كسانى را كه "ترشى مى خرند" ترور مى كنند زيرا معتقدند كه ترشى نيز نوعى مخمر است.
ابو عرب مى گويد: نيروهاى ما پول عراقى از ايران مى گيرند. البته دلار هم داريم. منابع مالى زيادى داريم كه نمى توانيد تصور كنيد. فكرش را بكنيد كه تهيه و منفجر كردن يك تانكر نفتكش، 40 الى 50 هزار دلار براى ما آب مى خورد.
مجرى برنامه در پايان مى گويد رازهاى سربمهر در اينجا زياد است اما وقت ما نامحدود نيست لذا برنامه صنعت مرگ را به اميد ساختن زندگى پايان مى دهيم. |
چاپ
ذخيره
بفرستيد
