انتظار مى رود 5000 تن از كاركنان در دبى ظرف 3 ماه از كار بركنار شوند

منطقه خليج تا همين اواخر نقطه اميد كاركنان و مديران سرازير شده از چهار سوى جهان بود، تا اينكه اين روزها زنگهاى خطر به صدا در آمد. به نظر مى رسد دوره شكوفايى امور ساختمانى و املاك دبى كه طى 6 سال گذشته در جريان بود، اينك بر اثر تلاش بانكها و شركتهاى سرمايه گذار كه خواهان كاهش هزينه هاى خود هستند، رو به انتها مى رود.

به گزارش روزنامه القبس چاپ كويت در شماره روز دوشنبه 8-12-2008 به نقل از فايننشال تايمز، بانكهاى مورگان استانلى، كريديت سويس و گولد سان ساكس در مجموع حدود 10% از كاركنان شاغل خود در منطقه را اخراج كردند. اين بانكها مى گويند به دليل كاهش قيمت نفت مجبورند كارمزدهاى خود را كاهش دهند، و اين كار مجبورشان مى كند كه در هزينه هاى خود صرفه جويى كنند.

از سوى ديگر شركتهاى بزرگ ساختمان سازى و املاك در حدود 15% از كاركنان خود را اخراج كردند. آخرين اين شركتها، شركت دولتى نخيل بود كه طرحهاى بزرگى را در دست اجرا دارد. اين شركت بعضى از طرحهاى خود ازقبيل "تراست تاور" در نخل جميرا را كنار گذاشت و500 تن از كاركنان خود را بر كنار كرد. با اين حال شركت نخيل اعلام كرد: بركنارى كاركنان نه به دليل مشكلات مالى است بلكه بخاطر كاهش فروش واحدها است واغلب اخراج شدگان، شاغلر بخش فروش وبازاريابى بوده اند.

آغاز فشار بحران اقتصادى كنونى باعث شده بود كه خيل عظيمى از داوطلبان كار، چشم اميد خود را به منطقه خليج و بويژه دبى بدوزند. اما خبرهاى جديد اخراجها همچون پيكى بر سر آنان فرود آمد.

گفته مى شود وقتى نخستين بار شركت كاريابى هايز در سال 2005 آمادگى خود را براى دريافت تقاضاى كار افراد، جهت اشتغال در منطقه خليج اعلام كرد هفته اى حدود 500 تقاضا دريافت مى كرد، ليكن در حال حاضر اين تقاضاها به 3000 مورد در هفته رسيده است.

در جو اخراجهاى فعلى، هشدار اصلى اقتصاد دانان به مديريتهاى سطح بالا است. آنان مى گويند كه شايد بعضى شركتها براى جابجايى يا اخراج كاركنان ميانه يا پايين خود عجله اى نداشته باشند. ليكن احتمال دارد به نظر تصميم گيرندگان اصلى شركتها، تغيير مديريت ها براى شرايط متغير جديد ضرورى جلوه كند. اين ضرورت هم به دليل طرحهاى ادغام و ساختارهاى جديد مطرح مى شود وهم مى تواند از نياز به انطباق با قوانين جديد پديد آيد.