تهران، دبى- رسانه ها، (العربيه. نت)
46 نفر از دست اندر كاران سينماى ايران در بيانيه اى خطاب به مردم ايران از وضعيت فعلى سينما در ايران ابراز نگرانى كردند و اعلام نمودند كه "میخواهند سينمای مستقل را حذف کنند ".
امضا كنندگان در بيانيه ى خود كه روز جمعه 30-10-2009 انتشار يافت، دوستداران سينماى ايران را مورد خطاب قرار داده و نوشته اند: "سالنهای سينما بعضی ازفيلمهای ما را نشان نمیدهند و بسياری از فيلمها با محدوديت به نمايش در میآيند؛ و هيچ قانونی از ما پشتيبانی نمیکند".
اين سينماگران كه عمدتا كارگردان مى باشند تاكيد كرده اند: "جريانی بين ما و شما فاصله انداخته است. اين جريان خواستار حاکميت پول و سرمايه است و هر کس برای اين حاکميت فيلم نسازد، در نمايش عمومی با شگردهای بازاری تنبيه میشود."
آنان افزوده اند: "در شرايط کنونی، ملاک برای نمايش عمومی يک فيلم، فيلمساز آبرودار و فيلم آبرومند نيست. می خواهند سينمای مستقل را حذف کنند و يا حداکثر لطف کنند و در گلخانه نگه دارند."
امضا كنندگان اين بيانيه كه در ميان آنان كارگردان هاى مشهور ايران همچون عباس کيارستمی، بهرام بيضايی، ناصر تقوايی، رخشان بنیاعتماد ، کيومرث پوراحمد، کامبوزيا پرتوی، کيانوش عياری، منيژه حکمت، عليرضا داوود نژاد، احمدرضا درويش، سيروس الوند، محمد علی سجادی، و مهدی فخيم زاده ديده مى شوند، ضمن اظهار اين كه "فيلمها براى مردم و به عشق آنان ساخته مى شوند"خاطر نشان ساخته اند: "رودررويی مستقيم با مردم حق هر سينماگری است و نيز حق مردم است که فيلمهای متفاوت ببينند؛ اما انحصارطلبی راه را بسته است."
دربخش ديگر اين بيانيه آمده است: "اگر ساز و کارتوليد و پخش ونمايش در اين سينما اصلاح نشود. واگردر نمايش فيلمها عدالت اقتصادی و فرهنکی اعمال نشود، بايد بزودی شاهد حذف سينمای مستقل ايران باشيم."
گفتنى است كه سينماى ايران به رغم همه ى محدوديت ها از جايگاه جهانى بالايى برخوردار شد. اين جايگاه از دوران سازندگى كه تا حدودى آزاديهاى اجتماعى داده شد آغاز گرديد و در دوران اصلاحات تثبيت شد. ليكن در چهار پنج سال اخير كه اصولگرايان و بويژه طيف افراطى تر آنان بر نهادهاى فرهنگى و هنرى مسلط شدند، سينماى ايران دچار افت نسبى گرديد.
در حوادث پس از انتخابات رياست جمهورى در ايران، بسيارى از سينماگران ايرانى بصراحت از آنچه كه "جنبش سبز مردم" يا "راه سبز اميد" ناميده شد حمايت كردند و در نتيجه بر مشكلات و محدوديتهاى قبلى عليه دست اندر كاران سينماى ايران افزوده شد. آخرين نمونه از اين محدوديتها ممنوع الخروج كردن جعفر پناهی، فاطمه معتمد آريا و مجتبی ميرتهماسب بوده است.
