اين خانم خبرنگار اظهارداشت: نيروهاى دولتى بيش از 30 تن از جوانان و نوجوانان روستا را در ميدان مرکزى تفتناز جمع کردند و پس از کشتن يکى از نوجوانان خانواده ما، بقيه را تهديد کردند که اگر مى خواهند زنده بمانند بايد اماکن حضور و استقرار افراد ارتش آزاد (جداشدگان از ارتش دولتى) را نشان دهند.

وى افزود: بلافاصله بقيه را هم به بهانه عدم همکارى با حکومت تيرباران کردند. پس از اعدام صحرايى همه جوانان و نوجوانان، آنها را در يک گور دسته جمعى دفن کردند. علاوه بر اين ما، اجساد کشته شدگان خود را در زير آوار خانه هايى يافتيم، بعضى از اجساد قربانيان نيز سوخته بود.

آلاء الغزال گفت: هدف از سوزاندن افراد جلوگيرى از شناسايى آنها و ذکر نامهايشان در ليست قربانيان است. ليکن بازماندگان با توجه به شواهد و قراين توانستند نامها را فهرست کنند و به هلال احمر و سازمانهاى مدافع حقوق بشر بفرستند.

او توضيح داد که بعضى از قربانيان پيران 70 سال به بالا و بعضى نيز کودک و خردسال بوده اند. البته بعضى از جوانان ما هم که به ارتش آزاد پيوسته بودند در ميان تيرباران شدگان بودند.

وى گفت: بسيارى از مردم روستا بازداشت شدند و هنوز اثرى از بعضى از بازداشت شدگان نداريم. سپس افزود: به نظر من علاوه بر وحشت سقوط، عامل ديگر اين کينه توزى نسبت به استانهاى شمالى و بويژه ادلب اين بوده است که بر خلاف تلاش حزب حاکم بعث در عنصرگيرى از ما، جوانان اين مناطق به عضويت حزب درنيامدند و آلت دست رژيم نشدند. لذا نسل قبل اين حزب، به کشتن پدران پرداخت و نسل جديدشان به کشتن فرزندان مى پردازد.