زمان برای افغانستان به سرعت سپری می شود

کاملیا انتخابی فرد

زمانی که دور اول انتخابات در بیستم آگوست در افغانستان برگزار شد میزان مشارکت چندان بالا نبود. از میزان تخمینی 14 میلیون واجدین دادن رای، تنها کمتر از پنج میلیون رای خود را به صندوقها ریختند و در نهایت یک میلیون از این تعداد نیز تقلبی و فاقد ارزش اعلام شد. تقلبی که به گفته ناظران داخلی و بین الملی به نفع آقای کرزای انجام گرفته بود و در پرسه انتخابات شخص رئیس جمهور اعتنای چندانی به این تخلفات نشان نداده بود.

کشورهای غربی تامین کننده هزینه انتخابات، آنهایی که سیصد میلیون دلار برای برگذاری این انتخابات پرداخت کرده بودند، حامد کرزای را ناچار به پذیرش این واقعیت کردند که انتخابات در مرحله اول برنده ای نداشته و باید به دور دوم کشانده شود.

دکتر عبدالله عبدالله رقیب اصلی کرزای که در دور دوم انتخابات در هفتم نوامبر با وی رقابت خواهد کرد، می تواند تنها چالش در پیش روی کرزای برای یک برد قاطع و نهایی باشد، واقعیتی که به مذاق کرزای و حامیان وی چندان خوش نیامده است.

دکتر عبدالله که سابق بر این عضو ائتلاف شمال و از نزدیکترین افراد به احمد شاه مسعود فرمانده ائتلاف شمال بود، در دور اول انتخابات توانست چنان محبوبیتی کسب کند که به گفته ناظران افغانی، وی را در جایگاهی نظیر آنچه که احمد شاه مسعود داشت قرار داد و فارق از نتیجه انتخابات وی را تبدیل به یک چهره محبوب ملی کرد.

مردم افغانستان، خسته از فقر و مواد مخدر و عدم ثبات در کشورشان و قدرت سلاحدارانی که همه روزه آنها را تهدید می کنند، به دنبال داشتن یک رهبری و دولت کارآمد در افغانستان هستند. دولتی که بتواند امنیت را به افغانستان بیاورد و بعد از آن شرایط دشوار زندگی اشان را تا اندازه ای بهبود بخشد. در چشم مردم افغانستان و شاید تا اندازه ای جامعه بین الملل، آقای کرزای با هفت سال سابقه ریاست جمهوری در این کشور، نتوانسته هیچکدام از این اهداف را به تحقق برساند. و شاید طبیعی باشد که به دلیل این ناکامی ها در دولت موقت و انتقالی و دولت برگزیده مردمی، جامعه بین الملل و مردم افغانستان را به این نتیجه سوق داده باشد که رهبری جدید و مدیریت تازه شاید تا اندازه ای بتواند از بحران ضعف مدیریت و رشوه خواری و فساد اداری در افغانستان بکاهد. علی رغم علاقه اقای کرزای برای حل مشکلات فساد اداری گسترده ای که در دولت وی وجود دارد، او همچنان ترجیح داد که در مبارزات انتخاباتی خود روی پشتیبانی و حمایت افرادی حساب کند که دارای پیشینه تاریک و فاسد در انظار عمومی هستند. انتخاب مارشال قسیم فهیم فرمانده سابق ائتلاف شمال و وزیر سابق دفاع افغانستان و پذیرفتن حمایت عبدالرشید دوستم دیگر فرمانده شمالی از آن جمله بود. افرادی که به گفته سازمانهای بین المللی حقوق بشر دارای سوابق جنایت جنگی و نقض حقوق بشرگسترده ای می باشند.

شاید برای آقای کرزای پیروزی در انتخابات و باقی ماندن بر سر قدرت برای پنج سال دیگر بیش از احترام به رای مردم و خواست عمومی ارزش داشته باشد اما واقعیت این است که جامعه بین الملل دیگر حاضر نیست هزینه های گزافی را برای افغانستان بپردازد. چه چیزی آقای کرزای را وا می دارد که علی رغم شواهد آشکار در تقلب گسترده در انتخابات و بعضا دست داشتن افراد نزدیک به وی در این تخلفات همچنان اصرار بر سلامت انتخابات و باقی ماندن بر قدرت پافشاری کند؟ در هفت سال گذشته افراد نزدیک به رئیس جمهور و پشتیابانان وی توانسته اند ثروت بی کرانی گرد آوردند. فساد اداری که از آن سخن می آورند به معنی دست داشتن اعضای دولت وی در قاچاق مواد مخدر است که در اینباره بارها اتهاماتی نیز متوجه برادر رئیس جمهور شده است. اتهاماتی که آقای کرزای آن را بی اساس می داند.

علی رغم تمام فشارهایی که جامعه بین الملل به آقای کرزای آورد تا در انتخابات از نامیدن مارشال فهیم به عنوان معاون اول خود در دولت آینده منصرف شود، وی بر روی این انتخاب پافشاری کرد. مردی که زمانی وزیر دفاع افغانستان بود ، پنج سال قبل به دلیل آنکه برای اصلاحات در اردوی ملی و پلیس افغانستان ممانعت ایجاد می کرد از وزارت برکنار شد و برای یک هفته نیروهای ناتو آماده باش منطقه مسکونی وی را تحت مراقبت داشتند تا مبادا وزیر دفاع مخلوع شده دست به یک کودتای نظامی بر علیه دولت حامد کرزای بزند. برادر آقای فهمیم، آنطور که همه می دانند و می گویند یکی از شرکای اقتصادی برادر حامد کرزای است، فامیل فهمیم ثروت کافی دارند که بدون چشم داشت از درآمدهای احتمالی پست معاونت ریاست جمهوری آینده بتوانند به آرامی زندگی کنند. بخشی از این ثروت از دلارهای آمریکایی بدست آمده است که در سال 2001 و هنگام جنگ با طالبان به فرماندهان افغانستان برای همکاری با نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا پرداخت شد. اما برای فرمانده سابقی که پول دارد اما مقام و موقعیت اجتماعی ندارد، چه چیزی بیشتر از حمایت از کرزای و دریافت پست و مقام می تواند ارضاء کننده باشد؟ مقامی که سالهاست از دست وی رفته است و اینک باردیگر به دلیل نفوذی که وی در جامعه تاجیک تبار افغانستان دارد و پولی که می تواند هزینه کند، بار دیگر به او باز می گردد. اما برای کرزای دو چیز در این انتخاب نقش داشت؛ ایجاد اختلاف در بین رهبران جهادی سابق که در صورت نبود فهمیم با او، همگی از کاندیداتوری عبدالله حمایت می کردند و دوم پول سرشاری که فهیم می توانست برای مبارزات انتخاباتی او هزینه کند بدون اینکه نام برادران وی به میان آورده شود.

زمانی که عبدالرشید دوستم از تبعیدگاه خود در ترکیه به خواست کرزای به افغانستان بازگشت، آنهم تنها چند روز مانده به برگزاری انتخابات در ماه آگوست، جامعه بین الملل و بخصوص آمریکا ناخشنودی عمیق خود را به کرزای دراینباره اعلام کرده بودند. دوستم به افغانستان برگشت تا مردم ولایات شمالی را مرعوب و وادار به دادن رای به کرزای کند. تمامی این اتفاقات و تقلبات انجام گرفته چشم انداز تاریکی از حکومت پنج سال آینده کرزای در صورت موفقیت در مرحله دوم انتخابات را در پیش روی قرار می دهد. فشاری که برای قبول رفتن انتخابات به مرحله دوم به کرزای وارد شد نه به خاطر مداخله در امور داخلی افغانستان بلکه ریشه در نگرانی جامعه بین الملل از عزمی داشت که از روز نخست آنها وارد افغانستان کرده بود؛ ایجاد دمکراسی.

به عقیده من، جامعه بین الملل با رفتن انتخابات به مرحله دوم تصمیم گرفته است که که شانس دیگری برای تحقق و ایجاد دمکراسی به مردم افغانستان بدهند قبل از آنکه دلزدگی اشان از تصحیح امور باعث شود که افغانستان و مردم آن را به حال خود رها کرده و از آنجا بیرون بروند. اگر دنیا به این نتیجه برسد که ریشه تمامی این جنگ و گریزها و نا امنی ها نه در افغانستان، بلکه در پاکستان است، زمان توجه به افغانستان به سر خواهد رسید.

هر چند که هیچ نشانه ای از تغییر و یا امید به تغییر در دولت فعلی افغانستان به چشم نمی خورد اما هنوز امیدی در بعضی افراد برای مبارزه عملی تر با قاچقچیان مواد مخدر و مافیای دولتی که در آن دست دارند وجود دارد. در حالی که سربازان آمریکایی و نیروهای ائتلاف در خاک افغانستان برای آوردن صلح و دمکراسی به خاک می افتند، فرزندان جنگ سالاران پیشین افغانستان که در سالهای اخیر ثروت افسانه ای بدست آورده اند در ژنو و نیویورک به دانشگاه می روند بدون آنکه در غم شرایط اسفبار کشور خود باشند. زمان برای افغانستان به سرعت سپری می شود و مرحله دوم انتخابات افغانستان دادن شانس دیگری برای پیروزی به کرزای نیست، این شانس برای تمام مردم افغانستان است که شیوه حکومت و فساد را پیش از آنکه دیر شود با رفتن به پای صندوقهای رای اصلاح کنند.

منبع؛ نشریه سعودی الوطن