ترور قاسملو پس از گذشت 20 سال همچنان در هاله ای از ابهام باقیست

ترور عبدالرحمن قاسملو و دوتن از رفقایش که 20 سال پیش توسط یک گروه مسلح ایرانی در 13-7-1989 در وین به وقوع پیوست همچنان در هاله ای از ابهام باقیست.
اعضای این گروه برای گفت وگوی صلح با قاسملو به وین رفته بودند.

تاکنون پرشس های بسیاری در این زمینه بی پاسخ مانده است، یکی از سؤال ها این است که دو نفر از اعضای این گروه چگونه توانستند به دور از چشمان پلیس اتریش خود را به سفارت ایران برسانند و از این کشور بگریزند؟ سؤال دیگر این است که آیا محمود احمدی نژاد رئیس جمهور کنونی ایران آنچنانکه برخی شهادتها تاکید دارد، نقشی در این عملیات داشته است؟

عبدالرحمن قاسملو دبیر کل حزب دمکرات کردستان ایران که از سوی تهران تشکیلاتی غیر قانونی اعلام شده است برای انجام سومین دور مذاکرات سری با دولت ایران که از پایان سال 1988 آغاز شده بود به وین آمده بود .
لوک اندره گزارشگر خبر گزاری فرانسه از وین در اینباره نوشت :"شماری از شاهدان احمدی نژاد را با قتل قاسملو مرتبط دانستند ولی تهران این مساله را به شدت رد می کند.

مقامات آلمانی اظهار داشتند ترور قاسملو و نیز ترور جانشین وی صادق شرفکندی در سال 1992 در برلین با دستور مقامات ایرانی صورت گرفته است . در حالیکه اتریش درباره این مساله به شدت سکوت اختیار کرده است و پس از گذشت 20 سال از قتل قاسملو بازرس سابق این پرونده به منظور عدم اظهار نظر در این مورد همچنان تحت فشارهای وزارت کشور اتریش قرار دارد، یک مقام مسئول در وزارت امور خارجه اتریش نیز در پاسخ به خبرگزاری فرانسه واکنشی مشابهی در پیش گرفت .

قاسملو به همراه دو تن دیگر به منظور شرکت در مذاکرات سری صلح با ایران به وین سفر کرده بود که سومین دور نشست از زمان پایان جنگ ایران و عراق به شمار می رفت گفتنی است کردها در جریان این جنگ از بغداد حمایت
کردند.

به دنبال ترور قاسملو و پس از تحقیقات اولیه بازرسان به دو تن از اعضای هیئت ایرانی مشکوک شدند، با این حال در پی آنچه مسئولان اتریشی آنرا اشتباه دولت اتریش قلمداد کردند، این دو مظنون توانستند بگریزند، به عقب انداختن صدور حکم های بازداشت، گزارش های نادرست و رقابت میان بخش های مختلف پلیس وین، منجربه افزایش ضریب اشتباه نیروهای امنیتی این کشور شد، یکی از مظنونان به نام امیر منصور بزرگیان که گفته می شد، محافظ هیئت ایرانی است به سفارت ایران در وین پناه برد و چند ماه پس از آن توانست اجازه خروج از اتریش را بگیرد.

مظنون دیگر به نام محمد شاهرودی که فرستاده ایران بود در این عملیات زخمی شد و بر این اساس یکی از قربانیان این حادثه به شمار آمد، شاهرودی تا 22 ژوئن 1989 یعنی زمان ترک وین به مقصد تهران، تحت حفاظت پلیس قرار داشت با این همه حکم بازداشت این افراد با فاصله زمانی بسیار زیادی صادر گردید.

پیتر پیلز معاون دبیرکل حزب سبز اتریش که کتابی درباره این پرونده به نگارش در آورد، مقامات بلند پایه اتریش را به عقب نشینی در برابر خواسته های ایران متهم کرده است، وی معتقد است اتریش جهت تضمین منافع اقتصادی خود دربرابر فشارهای ایران تسلیم شده است.

پیلز ماه گذشته شهادت یک دلال آلمانی سلاح را در رسانه ها مطرح کرد که گفته است در ژوئن 1989 سلاح به احمدی نژاد فروخته است.

این آلمانی که در حال گذراندن مجازات حبس به علت قاچاق سلاح در تریسته ایتالیا بود در بیانیه ای که در آوریل 2006 به مسئولان مبارزه با مافیای ایتالیا ارائه داده است، اظهار داشت چند قبضه سلاح سبک را به سفارت ایران در وین تحویل داده است.

طبق نسخه ترجمه شده شهادتنامه ای که پیلز ارائه کرده است، در ملاقاتی که با سه ایرانی داشته است یکی از آنان نامش محمود بود که بعدها رئیس جمهور ایران شد.

سئوال اساسی این است که چرا هیئت مذاکره کننده کرد اقدامات امنیتی کمی را درنظر گرفته بود بطوریکه اولین ملاقات درحالی در عصر پیش از قتل در آپارتمانی در وین برگزار شد که هیچ نیروی پلیس یا محافظ کرد در آن جلسه حضور نداشتند.

کریس کوتچرا نویسنده و کارشناس کرد می گوید به نظر من قاسملو تصور می کرد که اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور پیشین ایران در موضع ضعیفی قرار داشت لذا می بایست با وی وارد مذاکره شد.

وی می افزاید"آنچه باعث شگفتی من شده است این است که قاسملو بارها نصحیت پدرش را برای من تکرار کرده بود که می گفت – اگر یک فارس را مقابل خودت دیدی جانت را نجات بده- با این حال چگونه در دام افتاد؟

هلن همسر سابق قاسملو می گوید از اینکه شاهدان احتمالی این پرونده ارعاب شده و وادار به سکوت گردیده اند متاسف است، وی می گوید باید به دنبال مدارکی در ایران باشیم که حامل امضاهایی باشد که نشان می دهد این دولت ایران است که فرمان این قتلها را صادر کرده است .