اسيران افريقايى حكومت جديد ليبى در قفس حيوانات "پارچه" مى جوند

سوء استفاده از فرياد "الله أكبر" در ليبى

نشر في:

زيباترين شعار اسلام يعنى "الله اكبر" در ليبى مورد سوء استفاده ى زندانبانان قرار گرفته است. زيرا با فرياد "الله اكبر" بر سر اسيران جنگى هوادار قذافى داد مى زنند و خشونت اٍعمال مى كنند.

بسيارى از مسلمانان مى دانند كه معناى "الله اكبر" بزرگى و برترى خداوند نسبت به همه آن چيزهايى است كه در تصور مى گنجد. لذا يكى از معانى و كاربردهاى اين شعار يا اعلام، برتر دانستن عظمت خدا نسبت به ظلم ظالمان و جبروت حاكمان مطلق است.

اما بخشى از اسيرانى كه از كشورهاى مختلف افريقايى براى كمك به نيروهاى قذافى يا كسب روزى از سفره ى جنگ به ليبى آمده بودند و به اسارت مخالفان قذافى درآمده اند، اكنون با اين فرياد، شكنجه مى شوند!

در يك فيلم ويديويى كه طى 10 روز گذشته بر روى شبكه ى "يوتيوب" قابل دسترسى بوده و تا كنون بيش از 93 هزار بيننده داشته است، مشاهده مى كنيم كه "رزمندگان انقلاب" زندانيان خود را در قفسهايى كه براى حيوانات تهيه شده اند، قرارداده اند.
خود همين امر مى تواند نشانه ى آن باشد كه زندانهاى ليبى پر شده و ديگر گنجايش ندارند.

هم چنين مى بينيم كه تكه پارچه هايى از پرچم سبز دوران قذافى را در دهانهاى اين اسيران چپانده اند و يكى از زندانبانان، در حالى كه اسيران وحشت زده به نظر مى رسند، از آنها مى خواهد كه آن پارچه ها را بخورند.

گفتنى است كه اين اسيران غالباً از كشورهاى مجاور ليبى همچون چاد و نيجر آمده اند و از گرسنگى و فقر خانواده هايشان مجبور به جنگيدن در كنار سربازان قذافى شده اند.

آنچه در فيلم ويديويى قابل ديدن است نه تنها با پيمانهاى بين المللى و حقوق بشر جهانى سازگارى ندارد، بلكه با احكام اسلام در رفتار با اسيران نيز سنخيت و همخوانى نشان نمى دهد. اما الله اكبرى كه زندانبانان مى گويند خيلى از غربيها را به واكنش عليه فرهنگ و تمدن اسلامى وادار كرده است.

بسيارى از كسانى كه به كمك نيروهاى قذافى آمده اند، اصلاً نمى دانند كه قذافى كيست و نظام حكومتش در ليبى چه صيغه اى است. ليكن تبليغ و فشار از يك سو و تنگدستى شديد ملل افريقايى از سوى ديگر اين گونه افراد را به تنور جنگ كشانده است.

بر اساس گزارشى كه هفته ى پيش از سوى سازمان ملل متحد منتشر شد، انقلابيهاى ليبى هنوز 60 در صد از اسيران جنگى خود را در اختيار دارند و به رغم پايان يافتن جنگ آنها را رها نكرده اند.

صدايى در آخر ويديو شنيده مى شود كه نمى توان به يقين گفت ناشى از چيست؟ آيا شليك گلوله به سوى يكى از اسيران است، يا ضربه اى از ضربات شكنجه و يا فقط يك بسته شدن ساده ى درى آهنى. اما اين سؤال مطرح است كه چه مى شد اگر انقلابيون آن طور كه شعار مى دهند عمل مى كردند؟