عاجل

البث المباشر

درگذشت روژه گارودی چهره مدافع فرهنگ اسلامى در دنياى غرب

در کودکى مسيحى، در جوانى کمونيست و در پيرى مسلمان بود

روژه گارودی فیلسوف جنجال برانگیز فرانسوی چهارشنبه گذشته در پاریس در سن 98 سالگی درگذشت. گارودی در سالهاى اخير از صحنه مباحثات فکری کنار رفته بود، اما افکار او تقريبا هميشه بحث برانگيز بوده است.

وى در روز هفتدم ژوئیه 1913 در شهر مارسی در خانواده ای از طبقه متوسط به دنیا آمد. پدر او یک حسابدار بود و به هيچ دينى اعتقاد نداشت، اما مادرش کاتوليک بود.

مسائل دینی و اعتقادى هميشه ذهن کنجکاو و پر تکاپوى روژه گارودی را به خود مشغول کرده بود. او 14 ساله بود که پروتستان شد. ليکن به تدريج به افکار چپ گراييد و در سال 1933 يعنى در بيست سالگى به حزب کمونیست پیوست.

وى دکترای ادبیات و فلسفه گرفت و در سال 1937 به عنوان استاد فلسفه به تدريس در البى پرداخت. ليکن در جريان جنگ جهانى دوم بين سالهاى 1940 و 1942 به مدت 30 ماه به عنوان اسيرى از نيروهاى فيشى فرانسه در پادگانی واقع در الجزایر زندانی شد.

روژه گارودی در سال 1945 به عضویت شورای مرکزی حزب کمونیست فرانسه در آمد و در سال 1959 عضو دفتر سیاسی اين حزب شد.

او در سال 1954 به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد. اما در سال 1951 از ورود به پارلمان باز ماند. بعد در سالهای 1956 تا 1958 به عضويت مجلس ملی انتخاب شد و در سال 1959 تا 1952 به عنوان عضو مجلس سنا برگزیده شد.

جالب است که بدانيم طبق نوشته ويکيپديا او دکتراى نخست خود را در سال 1953 از دانشگاه سوربون فرانسه با تز "نظريه ماترياليسم در زمينه شناخت" گرفت، ولى دکتراى دومش را در سال 1954 از مسکو با رساله "آزادى" دريافت کرد.

ذهن منتقد اين متفکر فرانسوى باعث شد که حزب کمونيست فرانسه در سال 1968 او را به دليل انتقادهاى تند از سياست اتحاد شوروى سابق در برخورد با چکسلواکی سابق از صفوف خود اخراج کند. با اين حال او مرکزى را به نام "مرکز مطالعات مارکسيستى" تاسيس کرد و به مدت 10 سال آن را اداره نمود.

روی آوری به اسلام و سفر به خاورمیانه


عضويت وى در برنامه گفتگوى مسيحيت – کمونيسم در دهه 1960 او را به مسايل دينى علاقه مند کرد و به تدريج در دهه 1070 متمايل به مذهب کاتوليک نمود. بعدها با اسلام آشنا شد و در 1982 در ژنو تغيير دين خود به اسلام را اعلام کرد تا به گفته خودش "گمشده خود را در آن بيابد".

مهمترين کتابهاى اين مدافع بزرگ فرهنگ و تمدن اسلامى در غرب "هشدار به زندگان"، "اساطير بنيانگذار سياست اسرائيل"، "اسلام دين آينده" است. او به خاطر انتشار کتاب اساطير، به اتهام "انکار هولوکوست" و "افتراى نژادى" در سال 1998 محاکمه شد.

اين محاکمه که منجر به محکوميت او به پرداخت غرامت شد، او را در کشورهاى اسلامى معروف کرد. پس از آن او به چندين کشور مسلمان دعوت شد و بارها به خاور ميانه و از جمله به ايران سفر کرد.

او در کتاب خود با عنوان "اسلام دین آینده" که جایزه ملک فیصل در سال 1985 را به خود اختصاص داد، گفته است که اسلام در پذيرش مردمی که به توحید ایمان دارند، بیشترین سعه صدر را داشته است.

وى معتقد است که حضور پیروان دین های مختلف در محل پیدایش اسلام يعنى خاورميانه، بزرگترین دلیلی است که برای سعه صدر اسلام در پذیرش فرهنگ ها و تمدن ها مى توان عنوان کرد.

او مى گويد: نکته شگفت انگیز این است که در سایه تعاليم اسلامی، ملت های عرب امکان همزیستی میان تمدن های مختلف را فراهم کردند.

به نوشته گارودی، مسلمانان در صدر اسلام توانستند تمدن ها و فرهنگ های بزرگى در آسيا، آفریقا و اروپا را به هم پيوند دهند و فرهنگ و تمدن خود را قوی و واکسینه کنند.